prabhu dekho he sayataano phaando paatichi

ପ୍ରଭୁ ଦେଖ ହେ, ଶୟତାନ ଫାନ୍ଦ ପାତିଛି; ମୋ ମନ ଧର୍ମରୁ ବିଗାଡ଼ିବା ପାଇଁ ନିରତେ ଉପାୟ କରୁଛି । ଘୋଷା ।    ବୁଝି ଦେଖ ମନ କେମନ୍ତ ଏ କୂଟ, ଶୟତାନ ଏହା ଭ୍ୟାଇଛି; ପଶିଣ କପଟେ ବସି ମନ ମଧ୍ୟେ ମନ୍ଦ ପଥେ ମନ ନେଉଛି । ୧ ।    ମୋର ବଳ ନାହିଁ ଉଦ୍ଧାରିବା ପାଇଁ, ତୁମ୍ଭ ବଳ ପ୍ରଭୁ ମାଗୁଛି, କାଟି ମାୟାଜାଲ ଉଦ୍ଧାର ହେ କର, ଶୟତାନ […]

aaha ki staane soile jishu raajana

ଆହା କି ସ୍ଥାନେ ଶୋଇଲେ ଯୀଶୁ ରାଜନ ହେ ! । ଘୋଷା ।    ଯେହୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଅଧିପତି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ହେ, ଉଦ୍ଧାର ହେଲା କବର ତାଙ୍କର କାରଣ ହେ । ୧ ।   ମୁକୁଟ ଭୂଷିତ ତାଙ୍କ ଗୌରବ ମସ୍ତକ ହେ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶେଯେ ଯେ କଲେ ଶୟନ ହେ । ୨ ।    ଏବେ ଦେଖ ମାଟି ଶଯ୍ୟା କବର ଭିତର ହେ, ଶୋଇଛନ୍ତି ଦୀନହୀନ ଦରିଦ୍ର […]

traano korta jishu su-sabdha laagila korne

ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ସୁଶବ୍ଦ ଲାଗିଲା କର୍ଣ୍ଣେ ଆମୋଦ, ଜନ୍ମାଇଲା କି ଆହ୍ଲାଦ । ଘୋଷା ।    ମୁହିଁ ପାପୀ ଜନ ଥିଲି ପାପ ଶୟତାନ ଫାଶେ ବନ୍ଧନ, ମୋର ବନ୍ଧନ କାଟିଣ କଲେ ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ, କ୍ଷମା କଲେ ଯେତେ ମୋର ଅସଂଖ୍ୟ ପାପାପରାଧ । ୧ । ପୁଣି ଥିଲି ମୁହିଁ ଶୟତାନ ଦାସତ୍ୱରେ ଦାସ ଯେ ହୋଇ କରି ତାଙ୍କ ରକ୍ତପାତ ଦାସତ୍ୱରୁ କଲେ ମୁକ୍ତ, ଦେଇ ରକ୍ତ କଲେ କ୍ରୀତ, ହୋଇଲି […]

hrudaya ratana jishu moro amulya moni

ହୃଦୟ-ରତନ ଯୀଶୁ ମୋର ଅମୂଲ୍ୟ ମଣି, ସେହି ମୋର ଗଣ୍ଠିଧନ, ତ୍ରିଭୁବନ ଅଗ୍ରଣୀ । ଘୋଷା । ସେ ଜୀବାତ୍ମା ବାଞ୍ଛିତ ସର୍ବ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଞ୍ôଚତ            ସର୍ବ ସୁଖେ ସୁରଞ୍ଜିତ ସେ ଅପୂର୍ବ ବିପଣି   ା ୧ । ତମୋମୟ ପାତକ   ହେଲେ ଶାନ୍ତି ଘାତକ, ସେହି ବିରାମ-ଦାୟକ            ପୁଣ୍ୟମୟ ଖମଣି    ା ୨ । ଅସଂଖ୍ୟ ନରନାରୀ  ପାପ ନରକୁଁ ତାରୀ   ନାମ ବହି ତ୍ରାଣକାରୀ            କଲେ ମହା କରଣୀ  ା ୩ । ପାପୀ […]

jishunku sange rakhibi

ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ରଖିବି, ହୃଦ-ପଦ୍ମ ତାଙ୍କୁ ଦେବି । ଘୋଷା । ସେ ତ ଜୀବର ଜୀବ, ମୋର ସର୍ବ ସମ୍ପଦ, ଛାଡ଼ିଲେ ସେହି ପାଦ ବିପଦରେ ପଡ଼ିବି । ୧ । ଏ ଜଗତେ ବିପଦ, ଚାରିଆଡ଼େ ଆପଦ, ନ ଧରିଲେ ସେ ପାଦ କେମନ୍ତେ ମୁଁ ବଞ୍ôଚବି । ୨ ।    ସେ ମୋର ଜୀବନଧବ, ତାଙ୍କରେ କରି ଭାବ ହୋଇଣ ପାର ଭବ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହୁଞ୍ôଚବି । ୩ । ସୂଚୀମାଳାକୁ […]

kara mono traano ratna jotono

କର ମନ ତ୍ରାଣରତ୍ନ ଯତନ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପରମ ଧନ କି ମହା ମନୋରଞ୍ଜନ ! । ଘୋଷା । ଖ୍ରୀଷ୍ଟରତ୍ନ ହୋଇଲେ ପ୍ରାପଣ   ଅନ୍ୟ ଧନେ ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ  ଲାଭ କର ଆରେ ମନ ଯତନେ କରି ସାଧନ । ୧ । ସାଂସାରିକ ସମ୍ପତ୍ତି ଧନ ଅଟେ ମିଥ୍ୟା ଛାୟାର ପ୍ରମାଣ; ତହିଁ ନାହିଁ ମନ ତୃପ୍ତି, ସେହି ଅଟେ ସ୍ୱପ୍ନ ପ୍ରମାଣ । ୨ । ଖ୍ରୀଷ୍ଟ-ନିଧି ଅକ୍ଷୟ ନିତ୍ୟ,          ତହିଁ ମନ ହୁଅଇ […]

jishu he muhin atyanta durdosaa purno

ଯୀଶୁ ହେ, ମୁହିଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାପନ୍ନ, ହୁଅ ପ୍ରସନ୍ନ; ତୁମ୍ଭ ବିନା ନାହିଁ ମୋର ଆଶ୍ରୟ ଆନ । ଘୋଷା ।    ମହା ଶତ୍ରୁ ଶୟତାନ ଗ୍ରାସିବାକୁ ମୋର ପ୍ରାଣ ଧାଉଁଛି ପଛରେ ମୋର କରି ଗର୍ଜ୍ଜନ । ୧ । ପୁଣି ମୋ ଅଗଣ୍ୟ ପାପ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଲଂଘନ  ଶାପ ପ୍ରତିହନ୍ତା ସମାନ ପଛେ ଧାବମାନ । ୨ । ତୁମ୍ଭେ ହେ ଅଟ ମୋହର ଦୃଢ଼ ଆଶ୍ରୟ ନଗର, ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ କରୁଛି […]

kotaakhya pokaayee prabhu kara uppokaaro

କଟାକ୍ଷ ପକାଇ ପ୍ରଭୁ କର ଉପକାର । ଘୋଷା । ଭବ ସ୍ରୋତେ ମୁଁ ଭାସଇ, ଉପାୟ ମୋହର ନାହିଁ; ଥଳ କିଛି ନ ଦିଶଇ, ଘୋର ଅନ୍ଧକାର । ୧ । ଭାଙ୍ଗିଗଲା ମୋର ତରୀ,           ଉଠୁଛି ବଡ଼ ଲହରୀ, କେମନ୍ତେ ହୋଇବି ପାରି ମୃତ୍ୟୁର ସାଗର ? । ୨ । ହଜାର ମେଘ ଗର୍ଜନ ସମାନ ଆସେ ତୋଫାନ ଥ ରୁଛି ମୁଁ ଅନୁକ୍ଷଣ, କି ହେବ ମୋହର ? । ୩ […]

prabhu, papisto dino prati karunaa kara

ପ୍ରଭୁ, ପାପିଷ୍ଠ ଦୀନ ପ୍ରତି କରୁଣା କର, ଦୂର ନ କର ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ପାଶୁ ତୁମ୍ଭର । ଘୋଷା । ପାପରେ ମୋର ଜାତ, ପାପେ ହେଲି ବର୍ଦ୍ଧିତ, ପାପରେ ଅନୁରକ୍ତ ମୁହିଁ ପାମର । ୧ । ଶତ୍ରୁ ଯେ ଶୟତାନ ସ୍ଥାପି ସ୍ୱସିଂହାସନ  ଅନ୍ତଃକରଣୁ ନାଶେ ସୁଖ ମୋହର । ୨ ।    ଦେଖି ଶତ୍ରୁ ପ୍ରବଳ ପାପ ପରୀକ୍ଷା ଘୋର  ବିଶ୍ୱାସ ଟଳ ଟଳ ମୋର ଦୁର୍ବଳ । ୩ […]

aaha noratmaa ki bahumulya dhana

ଆହା ନରାତ୍ମା କି ବହୁମୂଲ୍ୟ ଧନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଶ୍ୱାସରୁ ଯାହାର ଉତ୍ପନ୍ନ । ଘୋଷା ।    ସମୁଦାୟ ଜଗତରୁ ରତ୍ନମଣି ସୁବର୍ଣ୍ଣରୁ ଅଟଇ ଯାହା ମୂଲ୍ୟ ଭାରି, ହଜିଲେ ସେ ଆତ୍ମା ମନ କଦାଚ ନୁହେଁ ପ୍ରାପଣ; କି ଲାଭ ହେବ ଜଗତ ପାଇଲେ ହେ ମନ । ୧ । ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ନିଜ ଆତ୍ମଜ ପଠାଇ ଜଗତକୁ କଲେ କି ପ୍ରେମ, ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ମନ, ଯୀଶୁ ଭୋଗିଲେ […]