ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନେ ଯୀଶୁ ମୋଠାରେ କରୁଣା କର prassanna bodone jishu mo thare
ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନେ ଯୀଶୁ ମୋଠାରେ କରୁଣା କର, ତବ କୃପା-ପ୍ରିୟ ମନୁଁ ମୋତେ କେବେ ନ ପାସୋର । ଘୋଷା । ଆହେ ଯୀଶୁ ଦୟାବାନ ସର୍ବଗୁଣେ ବିଭୂଷଣ, ତବ କୃପା ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତବାନୁଗ୍ରହ ଅପାର ା ୧ । ତୁମ୍ଭେ ହେ କରୁଣା ସିନ୍ଧୁ ଦାନ କର କୃପାବିନ୍ଦୁ, ତୁମ୍ଭ ବିନା ଅନ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଯୀଶୁ କେ ଅଛି ପାପୀର ା ୨ । ଯୀଶୁ-କୃପା-ବୃକ୍ଷ ମୂଳେ ବସିଛି ଆପଦ ଡରେ, ତବ କୃପା ମୋର […]
ତ୍ରାଣଜନକ ଜ୍ଞାନରେ କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୋ ମନ traano janaka gyaanore kara purno mo mono
ପ୍ରଭୋ ! ତ୍ରାଣଜନକ ଜ୍ଞାନରେ କର ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୋ ମନ । ଘୋଷା । ତେଜି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ପୟର ହୋଇଲି ଭିନ୍ନ, ପାପ-ପଥରେ ଧାଇଁ ଅଧୀରେ ଭ୍ରମିଲା ମନ, ଘନ ବିପିନେ ଶାନ୍ତି ବିହୁନେ କାଟିଲି ଦିନ, ହେଜି ତୁମ୍ଭ ଦୟାସନ ଶ୍ରୀପାଦେ ଏବେ ନେଲି ଶରଣ । ୧ । ମୁଁ ଦୀନହୀନ ଭ୍ରାନ୍ତ ବିପନ୍ନ, ନାହିଁ ମୋ ଜ୍ଞାନ, ଅନ୍ତର ମୋର ପାପଗହ୍ୱର ତିମିରାଚ୍ଛନ୍ନ, ଦେହ ଜୀବନ କ୍ଳାନ୍ତି ଆକୀର୍ଣ୍ଣ ମୃତ ସମାନ, […]
ବିନା ନୂଆ ଜନ୍ମ ନାହିଁ ପରିତ୍ରାଣ, binaa nuaa janma naahi poritraano
ବିନା ନୂଆ ଜନ୍ମ ନାହିଁ ପରିତ୍ରାଣ, ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବଚନ, କୁଅନ୍ତଃକରଣେ ସ୍ୱର୍ଗର ଭୁବନେ ନ ପ୍ରବେଶେ କେହି ଜନ ା ୧ । ପୁନଶ୍ଚ ଜନମ, ପୁନଶ୍ଚ ମରଣ, ପୁନଶ୍ଚ ଗର୍ଭେ ନିବାସ, ଏହି ଯେ ବଚନ ଅସତ୍ୟ ପ୍ରମାଣ, ଘଟାଏ ତା’ ସର୍ବନାଶ ା ୨ । ଦୁଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ି ନୀତି କର୍ମ କରି କେହି କହେ ନୂଆ ଜନ୍ମ, ଏହି କର୍ମମାନ ବାହାର ଲକ୍ଷଣ, ନୁହେଁ ମନର […]
ବିବେକଟି ଅନ୍ତରେ ଥାଇ bibekoti ontore thayee
(ସ୍ୱର : ଯୀଶୁ ନାମେ ଯେ ଭାବ ଅଛି) ବିବେକଟି ଅନ୍ତରେ ଥାଇ ନ ମାନୁ ତା’ ମନା କିପାଁ ହେ ଭାଇ ? । ଘୋଷା । ଜାଣ ମନ ଏହି ବିବେକ ପ୍ରଭୁ ଆତ୍ମାର ଅଂଶ ଏକ, ବିବେକ ଆଦେଶ ନ ମାନିଲେ ଦୋଷ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା ହୁଅଇ ତହିଁ । ୧ । ବିବେକର ରହିବା ସ୍ଥାନ ଅଟେ ନର ଅନ୍ତଃକରଣ, ଅନ୍ତରୁ ସଦ୍ଜ୍ଞାନ ଲିଭିଗଲେ ଜାଣ ଆଉ ଦୀପ୍ତି ମନେ […]
ନ ମାନୁ ତ ବିବେକ ମନା କାହିଁ ପାଇଁ ? no maanu to bibeko monaa kaahin paayin
ନ ମାନୁ ତ ବିବେକ ମନା କାହିଁ ପାଇଁ ? ନ ମାନି ତା’ ସୁଖୀ କହ କାହିଁ ? । ଘୋଷା । ଅନ୍ତରେ ଅଟେ ବିବେକ ଈଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ଆଲୋକ ନିଭିଲେ ତା’ ଦୀପ୍ତି ଆଉ କାହିଁ ? । ୧ । ବିବେକ ସଦୁପଦେଶ ନ ମାନି କରିଲେ ଦୋଷ ମନେ ଶାନ୍ତି ରହିବଟି ନାହିଁ । ୨ । ଦେବଟି ସଦା ଗଞ୍ଜଣା ଜନ୍ମାଇବ ଭୟ ନାନା, ଉପରୋଧ ତାକୁ ଜଣା […]
ମନ୍ଦ ମତି, ନାହିଁ କି ମନେ ଭୀତି ? mondo moti naahin ki mone bhiti
ମନ୍ଦ ମତି, ନାହିଁ କି ମନେ ଭୀତି ? । ଘୋଷା । ଯହିଁରେ ଅହିତ ତହିଁରେ ନିରତ ବଳାଉ ଥାଇ ତୁ ମତି । ୧ । ଦେଖି ଜାଣି ଶୁଣି ମନ୍ଦ ବୋଲି ମଣି ବିମୁଖ ନୋହୁ ତା ପ୍ରତି । ୨ । ଅସାରରେ ରୁଚି ସାରରେ ଅରୁଚି, ଏ କି ବିପରୀତ ରୀତି । ୩ । ଆୟୁ ପରିମାଣ ପରିତ୍ରାଣ ଦିନ ବହିଯାଉଛି ଝଟତି । ୪ […]
କେଡ଼େ ଦୁଃଖ ଦିଅଇ ମୋ ମନ୍ଦ ମନ ନିରତେ, kede dukho diyoyee mo mondo mono
କେଡ଼େ ଦୁଃଖ ଦିଅଇ ମୋ ମନ୍ଦ ମନ ନିରତେ, ଚିତ୍ତେ ରଖି ନ ଦିଏ ସୁଖ ଶାନ୍ତି କିଞ୍ôଚତେ । ଘୋଷା । ଯେଉଁ ପାପର ପ୍ରତି ମୋର ଅତି ବିରକ୍ତି ତହିଁ ବଳାଏ ମତି ଅନବରତ । ୧ । ଧର୍ମ କର୍ମର ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ହେଲେ ଉତ୍ପତ୍ତି କରି ନ ଦିଏ ତାହା ବିହିତ ମତେ । ୨ । ଅନିତ୍ୟ ସଂସାରକୁ ଦୃଢ଼େ ବାନ୍ଧେ ହୃଦକୁ, ବିସ୍ମୃତ ପରଲୋକ ଚିନ୍ତା ନିରତେ […]
ଆହାରେ ପତିତ ମନ, କି କଲୁ ତୁ ମହୀରେ ? aahaare potito mono ki kolu tu mohinre
ଆହାରେ ପତିତ ମନ, କି କଲୁ ତୁ ମହୀରେ ? ନିରତେ ରତ ତୁ ହେଲୁ ଭବାର୍ଣ୍ଣବେ ରହି ରେ । ଘୋଷା । କେ ଗଢ଼ନ୍ତି କେ ଜନ୍ମାନ୍ତି କେ ପାଳନ୍ତି କହରେ, କେ ଦେହୁଁ ଆତ୍ମାକୁ ନେଇ କାହିଁ ରଖେ କହରେ, ତାହାଙ୍କୁ କ୍ଷଣେ ତୁ ମନେ ନ କଲୁ, ତାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା କିଛି ନ ପାଳିଲୁ, ସଜୀବ ଛାଡ଼ି ଅଜୀବ ଭଜିଲୁ, ନିଜ ଇଚ୍ଚାରେ ଈଶ୍ୱର ଛାଡ଼ିଲୁ । ୧ । […]
ମୁଁ କି କଲି, ପିତା ଗୃହ ତେଜିଲି mu ki koli pitaa gruho tejili
ମୁଁ କି କଲି, ପିତା ଗୃହ ତେଜିଲି ବିଦେଶରେ ଆଶ୍ରାହୀନ ହୋଇଲି ପୈତୃକ ସମ୍ପତ୍ତି ଉଡ଼ାଇ ଦେଲି, ା ଘୋଷା । ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ସମୟେ ଦରିଦ୍ର ହେଲି ପୁତ୍ର ଅଧିକାର ହରାଇ ଦେଲି, ା ୧ । ଏବେ ଦାସପଣେ କାଳ କାଟିଲି ଅନ୍ନବସ୍ତ୍ର ବାସବିହୀନ ହେଲି, ା ୨ । ଶୂକର ଚରାଇ ବିଲେ ବୁଲିଲି କ୍ଷୁଧାନଳ ସହି ମୁଁ ନ ପାରିଲି, ା ୩ । ଶୂକରର ଖାଦ୍ୟ ମୁହିଁ ଲୋଡ଼ିଲି ପିତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ […]
କି କର୍ମ କଲି ମୁହିଁ ଅଜ୍ଞାନ, ପାପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଅଟଇ ପ୍ରଧାନ, ki karma koli muhin ogyaano
କି କର୍ମ କଲି ମୁହିଁ ଅଜ୍ଞାନ, ପାପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଅଟଇ ପ୍ରଧାନ, ଦେଇ କି କଷଣ ଯାତନା ଦୂଷଣ କ୍ରୁଶେ ବିନ୍ଧିଲି ମୋ ତ୍ରାତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ । ଘୋଷା । ଅପବିତ୍ର ପାପ-ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଣ ସେ କ୍ରୁଶ ଯନ୍ତ୍ରକୁ କଲି ନିର୍ମାଣ, ପାପେ ହିଁ ଆବର ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗେ ତାଙ୍କର ମୁହିଁ କଲି କେତେ ପ୍ରେକ ମାରଣ ! । ୧ । ଆହା, ସେ ଦାରୁଣ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଟଙ୍ଗା ହୋଇଛନ୍ତି କି ବିରୂପରେ ! ଯେ […]